BÖLÜMLER

Paris'in gece yarısı caddeleri, lamba ışıklarının altın sarısı parıltıları ve tarih kokan, gösterişli binaların gölgeleriyle sarmalanmıştı. Arabayı park ettiğimiz Saint-Germain-des-Prés bölgesindeki dar sokakta, her şey zarif ve tehlikeli bir sır barındırıyordu. Hedefimiz Emris Sokolov'du, her gece takıldığı bilardo salonu olan Le Mystère'nin önündeydik. Adının hakkını veren, kalın siyah camları ve bronz kapı tokmağıyla dikkat çeken, lüks bir bilardo salonuydu.   İçeriye girm

"Вы очень красивы" (Çok güzelsin)   Aklımı hiç olmadığı kadar başımdan alan cümleyle bedenim yanmaya başlamıştı, yanaklarımın alev aldığını hissediyordum. Utançtan mıydı yoksa Sungur'un yeşil gözlerinin yoğunluğundan mıydı emin değildim.   Hali ortadaydı, kendisini kaybetmek üzere olduğundan bu kadar konuşuyor olmalıydı. Benim hakkımdaki düşüncesi gerçek anlamda bu muydu? Bana bakışlarındaki ağırlık yeterince özel hissettiriyordu, bunun farkındaydım. Kendi ağzından böyle bir

Sungur beni arka bahçede bırakıp giderken bakışlarım sırtına düşmüş, gidişini seyretmiştim. Beni ikilemde bırakıp gittiğine inanamıyordum. Seçenek sunup beni bir şeye mecbur bırakmış gibi gözükmese de sözleriyle manipüle ediyordu. Kendince doğru olanı yapıyor olabilir fakat benim şu anda gün yüzüne çıkmam ne kadar doğru bilemiyordum.   Anlaşmak istedikleri o iki adamla görüşme sağladıktan sonra karşılarına çıkmak daha makul gözüküyordu.   "Yine ne oldu burada?" Pars büyük adı

Dağdan akan su en az direnç gösteren yolu seçer akmak için. Yani önüne bir kaya çıkacak olursa onunla uğraşmaz, kayayla mücadele etmez,...

Telefonumdan yükselen ard arda bildirim sesleriyle açtım gözlerimi, sabah sabah kim bu kadar mesaj atardı? Uykulu gözlerle elimi yatakta...

Oflaz yemek yapacağım diye uğraşırken ben Emre'ye ulaşmaya çalışmakla meşguldüm. Derhal bu evden çıkmak istiyordum. Onunla oturup baş...

Karşımdaki adamın varlığıyla ürperdi bedenim, hislerimin karışıklığı vereceğim tepkiyi belirsizleştiriyordu. Gördüğüme sevinmiştim,...

5 YIL SONRA Kalbimin atışını bütün bedenimde hissediyordum, titreyişim durmuyor aksine artıyordu. Stresle parmaklarımı kapatıyor...

1 HAFTA SONRA Eski seyrimizde gitmeye başladığımız zaman dilimi içindeydik, evimize tam anlamıyla yerleşip eski durumumuza döndüğümüze...

Hayatımın en berbat bir haftasını geçirmiştim. Düşünmekten ve üzülmekten kafayı yemek üzereydim. Yaşadıklarımın kamera şakası olduğuna...

İfade verdikten sonra oyalanmadan eve gelmiştim ÇÜNKÜ annemin yirmi cevapsız aramasıyla karşılaşmıştım. Neyse ki Emre mesaiye kaldığımı...

Ağlayarak uyuduğum gecenin sabahında saçma bir huzurla uyanıyordum ya da rahatlamışlık hissi denilebilirdi. Gece uykuya dalmadan önce...

Şoför koltuğumu yeniden Oflaz'a teslim etmiştim. Yine nöbetleşe sürecektik fakat Doruk'a veremezdim, gelirken ne kadar depresifse şimdide...

Aşk çok evrensel bir kelimeydi, içinde aşkın olduğu herşey herkese herşeyi yaptırabilirdi...ki yaptırıyordu da. Daha bir kaç haftadı...

Güzel bir uykunun bağrındaydım, çimenlerin üstünde koşuyor, akan şelalenin sesiyle dinleniyordum. Taa ki karşıma dikilen Ayça'yı görene...

Araca binince yorgunluktan bütün bedenimin ağrıdığını iliklerime kadar hissetmiştim. Şu yaz bitsin bir daha gelir miydim meçhuldü....

Bu aralar hayatımda farklı deneyimle yaşıyordum, eğlenceli olduğu kadar yorucu olduğunu da inkar edemem. Mesela fındık, benim burada ne...

“Bana bak.” Dedi gözlerimin en derinine bakarak “Sana hayatında ne olursa olsun şüphe etmeyeceğin tek bir şey söyleyebilirim.” Kocaman...

Yol yorgunuyken temizlik yapıldığı nerede görülmüştü? Ne yazık ki çok uzak değildim, tam olarak burada yaşanıyordu bu olay. Babaannem...

"Efil." Dürtülmem ile aniden araladım gözlerimi, neler oluyordu? Panikle başımda dikilen anneme çevirdim gözlerimi "Ne oluyor?" Dışarıdan...