BÖLÜMLER

20.BÖLÜM “ARAFTA SANCI” doubt- twenty one pilots Let the world burn- chris grey   "Yalçın Erkmen'in korkak yetimhane sıçanıyla benim korkak yetimhane sıçanım birleşmiş...benim projem, benim var ettiğim projem, beni koltuğumdan etti." bunun ihtimalini vermeyerek alayla güldü. Benim korkak yetimhane sıçanım? Ben? Asıl ailem...annem, babam, abim...nasıl yani? Beni yetimhaneden mi almıştı? İnandığım, bildiğim, yaşadığımı sandığım, tutunduğum her şey yalan mıydı? Ben yetimhaneden

"UĞRUNA YAŞAMAK"   I'II Do It- Heidi Montag Say it right- Nelly Furtado Onu Gördüğümden Beri- Ankara Echoes       |Sungur Tuna Kurtel|   Zehir... Şimdiye kadar bedenimde taşıdığım en büyük zehir içimde yara eden sözlerdi. Fiziki zararlar için yapım da iradem de fazlasıyla güçlüydü. Kanıma sızan zehire bir yere kadar dayanabilmiştim, ta ki annemin ve babamın hayaletiyle yüzleşene dek. Karşımsaydılar, dokunabileceğim kadar yakınımdaydılar ama dokunursam kaybolacak kadar hassast

"KANLI İLMEK"   Durma yürüsene - Melike Şahin Islansın- Dolu Kadehi Ters Tut   Sonlar, hayatın büyük bir parçasıdır. Bunu bilir bunu söylerdim. Herkesin bir sonu vardı, hiçbir zaman sona yaklaşmanın ne stresinde ne korkusunda değildim. İstanbul'a gelmeden önce benim için her şey çoktan bitmiş, hatta hiç başlamamıştı bile. Yaşamak...yaşamaktı işte, nefes alıyordum. Umutsuz, hayalsiz, yarını düşünecek bir sebebin olmadan ne kadar yaşanabilirse o kadar yaşamaktı benimki. Sadece

"ŞANLI MAĞLUBİYET"   Breakin dishes - Rihanna Let the world burn - Chris Grey Bir İhtimal Halim- Dedüblüman "İlay! " "Abi! " Zifiri karanlık bir kabus gibi üstüme çökmüştü, sesler duyuyordum, hepsi bana sesleniyordu. İçlerinden birini seçebildim, abimdi. Can havliyle bir sağa bir sola atılıyordum, arıyordum ama yoktu. "Git İlay! Uzaklaş." Beni bir kere daha uzaklaştırıyordu kendisinden. Ortam karanlıktı, uzay boşluğu gibi, yalnızdım. Kimse görünmüyordu, yine yalnızdım. "Bizim

KUYTU "DEMİR SİLSİLESİ" Timeless- the weeknd Gecenin saat ikisiydi; liman, karanlık labirentin fiziksel bir tezahürü gibi sessiz ve tekinsizce uzanıyordu. Dev vinçlerin gölgeleri, beton zemine birer darağacı gibi düşerken; paslı konteynerlerin yarattığı koridorlar, yaklaşan felaketi saklayan birer sığınak gibiydi.   Sungur ve İlay, barut kokusunun ve taze kanın geniz yakan ağırlığı altında, az önce patlayan kaosun yerini alan o sağır edici sessizliğin ortasında kalmışlardı.

Düşün ki- Sancak   Her Yerde Sen- Zeynep Bastık   Gel Bana- Mustafa Sandal   Burada neler döndüğünü tam anlamıyla merak ediyordum. Polis, avukat, asker üçlemesinin bir araya gelmesi bana dehşet olaylardan başka bir düşünce getirmiyordu.   "Biz gidelim en iyisi, siz aranızda halledin." Ulaş tekrardan gitmeye yeltenince bu sefer ensesinden tutup engel olan bendim,"Şu kılçık bile burada" Derken Furkan'ı işaret etmiştim, tutuşumu sıklaştırdım "Sen nereye gidiyorsun? Hep beraber g

kafam senden bile güzel- kolpa   Okulun girişindeki mantar pano, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte "Geleneksel Ankara Liseler Arası Paragraf Yarışması" afişiyle donatılmıştı. Elimde edebiyat defteriyle afişin önünde durmuş, şartları okurken gözlerimin parladığına emindim.   'Konu "SINIR" , limit 200 kelime, kazananın eseri şehir kütüphanesinde sergilenecek.'   "Katılmalısın, kazanacağına eminim." Canım sıkkın olduğunda yazmayı severdim, beni rahatlatan en iyi aktiviteydi. Şans

2.SINIRTAŞI   Arada bir-Tarkan   Dünya, tam o saniyede ekseni etrafında dönmeyi bıraktı. İçimdeki tüm kurgular, binlerce sayfalık betimlemeler ve o çok güvendiğim kelimeler bir anda anlamsız gürültülere dönüştü.   Tuğra Alpman.   İsmi, zihnimin en ücra köşesine sakladığım o paslı kilidi tek bir hamlede kırıp geçmişti. Göğüs kafesimin içinde bir kuşun değil, bir enkazın çırpınışını hissettim. Midemdeki o kasılma artık sadece bir ağrı değil, buz gibi bir gerçekti. O gözler... i

KUYTU   15.Bölüm "MAVİ KADİ FE"   Sean Paul&Keyshia Cole - Give it up to me   Sungur'un bir anda ortaya çıkardığı örgütün artı ve eksi yanlarını düşünerek geçirmiştim bütün yolu. Kadınları kurtarmıştık, Pavel'i öldürmüştük. Sungur'un cesede bıraktığı notun İnferi'de sarsıcı bir etki bırakacağına emindim, özellikle de Dominus için fazla sancılı bir süreç olacaktı.   Notta:"Girdiğiniz bu yolun sonu daralıyor, kaçışınız yok." yazıyordu, kesinlikle İnferi'de bomba etkisi oluştura

Lise bölümümüz Keyifli okumalaaar❤️       💌💌💌💌💌   1.İZ   Oğuzhan Koç - Takdiri İlahi   "Mevsim başkan oley!" Ulaş, koridordaki sonuç panosunun önündeki kalabalığı önümden ilerleyerek bana geçecek alan açıyordu. "Açılın bakalım, açılın açılın."   En sonunda kalabalığı yarıp panoya ulaşmıştık, ayda bir gerçekleşen deneme sınavının sonuçlarıydı. Heyecanla, kendi adımı görme umuduyla listenin ilk sırasına çıkardım gözlerimi.   "Mevsim, birincilikte göremedik adını?" Sağımdak

Selaaam arkadaşlaar nasılsınız?   Yeni kitabımın ilk bölümüyle karşınızdayım!!   Tatili bol bölüm atarak değerlendirmeyi düşünüyorum❤️   Bölümleri hep şimdiki zaman ve lise zamanı olarak iki bölüm şeklinde paylaşacağım.   Sınırtaşı-şimdiki zaman   İz- lise zamanı   Keyifli okumalaaaar❤️   💌💌💌   1.SINIRTAŞI   Gökhan Türkmen - Taş   Nefes al, ver   Al ve ver.   Hayallerime giden yola maksimum on adım kalmıştı, o da iyi niyetli düşünürsem tabi. Kapılarına gittiğim, görüştüğüm

Merhamet, istemediğin kişiye karşı nüksedince zehirden de beterdi. Vicdanının sesi kendi hayatına karşı olunca hiçbir şeye değmezdi. Vicdanım, aklım, kalbim, hislerim bile bana karşıyken, bedenimi bir et yığını gibi kenara atıp parmaklarında oynatıyorlardı.   Bir değerim var mıydı? İçimde barındırdığım İlay, bisikletten düşmüş, dizleri kanarken bekliyordu, 9 yaşındaydı ve bir değeri vardı. Annesi tarafından, abisi tarafından gördüğü değerin farkındaydı ve nazlanarak içli içli

KUYTU   "VİCDAN SANCISI"       Lana Del Rey-Cinnelamon Girl       Nefes almak.. İnsan yaşamını nefes almadan devam ettiremezdi fakat çok nadir, gerçekten nefes aldığını hissederdi. Huzurla aldığı nefesler sayılıydı ve ben 27 yıllık hayatımda ilk kez nefes aldığımı hissediyordum.   Günlerden 25 Kasım 2020, saat 13.45 ve ben 27 yaşımda ilk kez nefes aldığımı hissediyordum.   Boran uyandı.   Aldığım her nefese bedel bir haberdi, uyuyamadığım her gece, uyandığım her sabaha, attığ

2 AY SONRA   "Neden bu kadar hızlı? Neden bu kadar hızlı evleniyorsunuz?" Emre karşıma geçmiş bana hesap sorarcasına sorguluyordu, kollarını bağlamış bir sağa bir sola yürüyordu "Nereye aceleniz var, daha seninle ayrı eve çıkacaktık, tatile gidecektik. Son iki ayda gitmeyecekmiş gibi planlar yaptırdın bana."   Durdu, gözlerini kısarak bana baktı "Hainsin."   İstemsizce gülerek başımı omzuma eğdim "Emre, nişandan sonraki gün aldık ya nikah tarihini sen de biliyorsun."   "Benim

KUYTU "BİZİM İÇİN"       Treat You Better- Shawn Mendes   Saniye.   Saniyeler önce Karan Soykan'a meydan okumuştum, yine saniyeler önce Sungur tarafından fütursuzca dışarıya çıkarılıp arabaya binmiştim, saniyeler önce yine Sungur ile burun burunaydım, bu duruma küfrederek uzaklaşmıştım ve yine saniyeler önce kurşunlanmıştık.   Her şey o kadar ani ve hızlı gelişmişti ki burun buruna olduğumuz anda yavaş akan zaman bile anlamını kaybetmişti.   "Zeus." Demişti Sungur fısıldayara

Oflaz'la yüzük taktığımız, bize göre rüya ailemize göre kabus olan gecenin üstünden üç gün geçmişti. Ne annelerimiz tekrar birbirine girmiş, ne de farklı bir sorun çıkarmışlardı. Oflaz'ın annesi ve babası onun evinde kalırken geri kalan herkes bizdeydi. Herkes, dedemin haftasonu için ilan ettiği büyük nişan kararına uyum sağlamaya çalışıyordu. Uyum sağlamak dediğim, annelerin enerjilerini savaştan, çeyiz ve gelenek cephesine aktarması demekti.   Şu an, annem ve Ayşe Hanım, ha

Oflaz'ın yanından ayrılınca telefonuma Emre'den gelen mesajla babaannem ve dedemin eve geldiğini öğrenmiştim. Attığı mesaj şöyleydi.   Emre: Ecelinin sebepleri geldi abla   Efil: O ne demek?   Emre: Babaannem ve dedeim, evdeler. Ama sorun bu değil.   Emre: Sorun tek onların olmaması   Emre: Mert, Leyla, Eda vs. tamam biliyorduk ama yengemler, amcamlar ve biri daha   Efil: Kim oğlum, taksit taksit söylemesene   Efil: Kim Emre?   Efil: Söyle   Emre: Oflaz abinin annesiyle babas

🌕🌕🌕🌕🌕   KUYTU 11.   "İNFERİ"   Adele-Skyfall   Teoman- Kupa Kızı ve  Sinek Valesi   Zeytin yapraklarının kuru kokusu, barutun acı dumanı ve o yeşil gözlerin dipsiz karanlığı... Her şey, jetin kabinindeki lüks ve yalıtılmış sessizlikte geride kalmıştı.   Calabria'nın şiddetinden İstanbul'un göklerine taşınan tek şey, avucumda hissettiğim o metalik kapsülün hayaleti değildi. Ruhumun derinliklerinde, Sungur'un "Fark et," diye fısıldadığı o tek kelimenin yankısı vardı. Bir e

Oflaz'ın üstüne dökülen kahve damlalarının sayısı kadar çıkacağımız buluşmanın ilk gününden sonra iki gün aralıklarla iki kere daha buluşmuştuk.   Kendisi bensiz bir günden fazla dayanamadığını söyleyerek sürekli buluşma bahanesi ortaya çıkardığından o kahve damlalarını hızlıca tamamlayacağımızı düşünüyordum.   Bu sırada peşimdeki adamı bulmakla da meşguldü, herif yer yarılmış içine girmiş gibi ortalıklarda yoktu. Umarım yer yarılmış ve içine girmiştir. Bu konuda içten içe pa

Sungur'un "dört kişi" fısıltısı, karanlıkta soğuk bir kurşun gibi çarptı. Artık bodrum katında sadece bir operasyon değil, bir hayatta kalma savaşı veriyorduk.   Sağdaki koridorun ucunda, gece görüş gözlüğümün yeşilinde yeni dört ısı imzası belirdi. Konuşmalarının tonu, sinirli ve şüpheciydi. Belli ki yerdeki adamın ses vermemesi onları alarma geçirmişti.   "Benimle kal," diye fısıldadı Sungur, duvarın dibinden hızla bana doğru geri çekilirken. Sesindeki emir, en ufak bir tar